و  در انتخاباتی که انجام شد آقایان :

1. قنبر فتح الهی  (سرپرست)
2. محسن پیشکار (مسئول فنی)
3. امیر بهره دار  (کمیته مالی)
4. سعید صفری (مسئول آموزش و تحقیقات)
5. پویا محمودیان  (کمیته اجرائی)
6. سجاد زمانی پور (مسئول محیط زیست)
7. حسن اعتدال پور (کمیته تبلیغات)

برای سال آینده به هیئت مدیره انتخاب شدند

و آقای مهدی رحیمیان برای بازرس گروه انتخاب شد!

با آرزوی موفقیت و سالی سبز برای هیئت مدیره ی جدید

ttp://www.mfi.ir/site/index.php?option=com_content&task=view&id=511&Itemid=50

همسر و برادر دکتر نیز به منظور همراهی با پدر دکتر (با توجه به سن و شرایط روحی ایشان) در همان روز به نپال عزیمت نمودند که با توجه به اینکه فدراسیون برنامه ی تجسس را برای خانواده ی ایشان شفاف ننموده بود و صحبتهایی که با شرکت تام سرکو شده بود  این دو نفر از همراهی با ایشان در این شرایط بد روحی  باز ماندند.

و اما چند نکته:

* به اذعان مردم محلی منطقه تلیچو زمستان ۲۰۰۸ در این منطقه کم بارش ترین در ۳۰ سال اخیر بوده است.

* بارندگیهای فصلی منطقه از اواسط اردیبهشت شروع شده است در حالیکه پیش از این تاریخ با گرم شدن هوای منطقه و آب شدن برفها فرصت بسیار مناسبی برای تجسس بوده است.

* دستور اقدام برای تجسس به فدراسیون از اسفند ماه ۸۷ داده شده بود.

* اگر فدراسیون کوهنوردی در تجسس اولیه (که ۱۲ روز پس از حادثه شروع شد) و نیز این بار به جای اقدام بر اساس نظرات کارشناسانه!! و از دست دادن فرصت  بر اساس مسائل انسانی عمل می کرد چه بسا نتیجه متفاوت می بود. هم اکنون ما نیز معتقدیم فرصتهای طلایی از دست رفته ... و قطعا پاسخ آقای شعاعی این است: تقدیر این بوده است!!!

و اما

ما نمی دانیم تقدیر دکتر چه بود اما اینها را می دانیم که :

*بی کفایتی سرپرست تیم ملی امید کوهنوردی (آقای حسین امانی ) در صعود به قله ی تلیچو  و

*ناتوانی رئیس  و دبیر  فدراسیون کوهنوردی ( آقای شعاعی و افلاکی ) در  مدیریت تیم جوان امید و دادن مجوز صعود به کل افراد تیم و پس از آن در ترتیب دادن برنامه ی تجسس و مدیریت بحران و نیز اقدام بر اساس نظرات شخصی

ما را در این شرایط قرار داده است.

و ای کاش مسئولین مسلمان فدراسیون کوهنوردی کمی شرایط خانواده ی دکتر را درک می کردند و صادقانه و با شفافیت مسایل موجود را از ابتدا با ایشان در میان می گذاشتند نه اینکه حتی از گفتن برنامه ی تجسس دکتر به خانواده ی دکتر پرهیز نمایند و شرایط بد پدر دکتر را بدتر نمایند.

و اما جزئیات برنامه ی فدراسیون برای تجسس که توسط همسر دکتر از شرکت تام سرکو به صورت غیر رسمی!! گرفته شده است :

۳ شرپا ( که یکی از آنها "چولدیم" است شرپایی که در زمان حادثه همراه دکتر بوده است) که به محل پیدا شدن کوله و کفش دکتر می روند.

آقایان غفاری و موسوی و پدر دکتر که در بیس کمپ می مانند.

روز جمعه تیم طی به مدت ۳ روز از روستای جامسون به بیس کمپ می رود ( ارتفاع حدود ۵۰۰۰ متر) و به مدت ۱۲ روز در منطقه می ماند.

در صورتی که هوای منطقه اجازه بدهد تجسس انجام می شود و تیم مجددا از همان مسیر برمی گردد.

قرار بود آقای سید واسع سید موسوی ۳ شرپا را تا محل کمپ ۱همراهی نماید که به دلیل اتمام فصل صعود به دلیل شروع بارندگیها برای ایشان مجوز صعود از سوی مراجع نپالی صادر نگردید ( نتیجه گیری منطقی این است که زمان تجسس هم گذشته است و فدراسیون و شرکت تام سرکو هر کدام به منافع خود می اندیشند و البته به قول آقای غفاری سرپرست ایرانی تیم تجسس هدف از این برنامه آرامش پدر دکتر است!؟! نه چیز دیگری! )

و نکته ی آخر اینکه هیچ شماره ی تماسی برای ارتباط با تیم تجسس به خانواده ی دکتر داده نشده است و تماسهای مکرر از سوی خانواده با فدراسیون فعلا بی نتیجه مانده است و اطلاعی از وضعیت پدر دکتر در دست نیست.

او  یکی از هم نوردان در صعود قلم بود 

یک شاعر

یک کوه نویس

یک...

و اما حالا...

باور نمی کند، دل من مرگ خویش را
نه، نه من این یقین را باور نمی کنم
تا همدم من است، نفسهای زندگی
من با خیال مرگ دمی سر نمی کنم
آخر چگونه گل، خس و خاشک می شود ؟
آخر چگونه، این همه رویای نو نهال
نگشوده گل هنوز
ننشسته در بهار
می پژمرد به جان من و، خاک می شود ؟
در من چه وعده هاست
در من چه هجرهاست
در من چه دستها به دعا مانده روز و شب
اینها چه می شود ؟
آخر چگونه این همه عشاق بی شمار
آواره از دیار
یک روز بی صدا
در کوره راه ها همه خاموش می شوند ؟
باور کنم که دخترکان سفید بخت
بی وصل و نامراد
بالای بامها و کنار دریاچه ها
چشم انتظار یار، سیه پوش می شوند ؟
باور نمی کنم که عشق نهان می شود به گور
بی آنکه سر کشد گل عصیانی اش ز خاک
باور کنم که دل
روزی نمی تپد
نفرین برین دروغ، دروغ هراسناک
پل می کشد به ساحل آینده شعر من
تا رهروان سرخوشی از آن گذر کنند
پیغام من به بوسه لبها و دستها
پرواز می کند
باشد که عاشقان به چنین پیک آشتی
یک ره نظر کنند
در کاوش پیاپی لبها و دستهاست
کاین نقش آدمی
بر لوحه زمان
جاوید می شود
این ذره ذره گرمی خاموش وار ما
یک روز بی گمان
سر می زند جایی و خورشید می شود
تا دوست داری ام
تا دوست دارمت
تا اشک ما به گونه هم می چکد ز مهر
تا هست در زمانه یکی، جان دوستدار
کی مرگ می تواند
نام مرا بروبد از یاد روزگار ؟
بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین
گلهای یاد کس را پرپر نمی کنم
من مرگ هیچ عزیزی را
باور نمی کنم
می ریزد عاقبت
یک روز برگ من
یک روز چشم من هم در خواب می شود
زین خواب چشم هیچ کسی را گریز نیست
اما درون باغ
همواره عطر باور من، در هوا پر است ...

سیاوش کسرایی

(عکس از وبلاگ های سرود کوهستان و من ، کوه ، تنهايی)

۱- شركت تامسركو كه حمايت كننده ي صعود تيم اميد در پاييز ۲۰۰۸ بوده است اين تجسس را انجام خواهد داد.

۲- قرار است شرپاهايي كه در لحظه ي حادثه دكتر را همراهي مي كردند در تيم تجسس باشند.

۳- از كوهنوردان ايراني دو نفر براي نظارت تيم تجسس را همراهي مي نمايند كه يكي از آنها آقاي سيد واسع سيد موسوي سرپرست دوم تيم ملي اميد كوهنوردي در صعود تليچو، مي باشند .

۴- يك نفر از خانواده ي دكتر تيم تجسس را همراهي خواهد نمود. 

۵-شروع برنامه با توجه به نامساعد شدن هواي منطقه، پس از بررسي و اطمينان به مساعدت هوا در روزهاي آتي خواهد بود.

با کمال تاسف و تاثر محمدرضا کاشفی عضو باسابقه ، فعال و نوآور باشگاه کوه نوردی و اسکی دماوند در جریان تیرول در رود کارون ، در بیمارستان شهر لردگان دار فانی را وداع گفت .

انجمن کوهنودی فراز مصیبت وارده را به خانواده محترم کاشفی و جامعه ی بزرگ کوهنوردی ایران تسلیت عرض می نماید.

منبع: حسین معین