در خبرهایی که از خانواده دکتر سعید بهاءلو (پزشک تیم ملی امید کشور که در صعود به قله تیلچو گمشده) رسیده ، فدراسیون کوه نوردی کشور وعده های فراوانی برای جستجوی دکتر در اردیبهشت ماه امسال (1388) داده بود ، اما هم اکنون پس از سر دواندن بسیار پدر و برادر دکتر زیر وعده خویش زده و خانوداه دکتر را نگران کرده است. این نکته که این خانوده محترم را ابتدا امیدوار کرده و سپس از زیر آن شانه خالی کرده با هیچ اصول اخلاقی سازگاری نداشته و بسیار غیر انسانی است. آیا این مسئله این شائبه را بوجود نمی آورد که فدراسیون کوه نوردی برای فرار و جلوگیری از پیگیری های قانونی خانوده دکتر بهاءلو از اهمال کاریهای فدراسیون و سرپرست تیم تیلچو این وعده ها را داده است؟! اگر کسی مانند رئیس فدارسون کوه نوردی وعده ای می دهد و سپس به هر دلیلی نتواند آن را عملی سازد، کمترین کاری که می تواند انجام دهد (یا کمینه شجاعت و شهامت او) کناره گیری و استعفا است.
بدینوسیله این وبلاگ اعتراض بسیار شدید خویش را به این کار اعلام می کند و از همنوردان گرامی خواهشمند است با اعلام نظر خویش در این راستا فدراسیون را در دادن پاسخ قانع کننده به خانواده محترم دکتر بهاءلو و برگزیدن رویه ای انسانی در این گونه موردها تحت فشار قرار دهند .
نظرات دوستان در رابطه با همین مطلب در وبلاگ زیست کوه:
دکتر بهارلو مرد بزرگی بود و خود وقتی در این راه قدم گذاشت می دانست که کوه و کوهستان و عشق به آن هر لحظه ممکن است آبستن حوادث باشد و با علم به این مطلب صعود به قله تیلی چوبیک را علارقم اینکه می توانست در کمپ مراقبتهای امدادی مستقر باشد انتخاب نمود و باشور و عشق بالائی در صعود همراه تیم ملی حضور داشت اما بزرگترین کوهنوردان هم در راحترین مسیرها ممکن است دچار حادثه شوند و مثل اینکه خداوند بیشتر از زمینیان دوست داشت سعید با افلاکیان هم صحبت شود و آن حادثه دلخراش اتفاق افتاد و جسم سعید از میان ما به ملکوت اعلا پیوست .فدراسیون کوهنوردی . هیئت کوهنوردی استان . اعضا’ تیم ملی و دوستانش زحمات زیادی کشیدند ولی نتیجه ای حاصل نگردید و امیدها به ناامیدی تبدیل گردید و ما هم اکنون رسالتمان این نیست که محیط را به صورتی جلوه بدهیم که احمال کاری و مسامحه در پیگری امور بوده بلکه وظیفه ایجا د جو اعتماد و قبول این مسئله از سوی خانواده ایشان را بر عهده خود میدانیم چه اگر فدراسیون هم هر کاری انجام دهد دیگر هیچ نتیجه ای ندارد و عدم پیگری فدراسیون هم شاید به همین علت باشد و اشار به این مطلب خالی از لطف نیست که فدراسیوت یا هیئت های استانها یا گروههای کوهنوردی تافته جدابافته ای از کوهنوردان نیستند و آنها هم از این مسئله ناراحت و نگران بودند و لی باید پذیرفت که دیگر از کسی کاری بر نمی آید
حسین
در این خصوص 2 نکته قابل توجه است:
1-فدراسیون با پیگیری مسائل مربوط به دکتر بهار لو تنها وظیفه اش را انجام نداده است بلکه با انجام این عمل احترام به "انسان" را پی گرفته استکه با هیچ هزینه مادی قابل مقایسه نیست.
2-"سر دواندن" در ذات خود عملی ناپسند است و سر دواندن خانواده ای عزیز از دست داده ناپسندتر.
یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد×× دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد
شهریاران بود وخاک مهربانان این دیار×× مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد
فرهاد
جستجو....
کل نمایش:
