چندی پیش یکی از کارمندان استانداری استان برای شناخت و گرفتن قیمت تعداد 700 کوله پشتی و چند قلم کالای دیگر به فروشگاه کینو آمد. اگر چه این کار برای ما که نزدیک به یک ماه این فروشگاه را به عنوان اولین فروشگاه تخصصی در زمینه خرید و فروش ابزار و ساز وبرگ کوه نوردی ، سنگ نوردی و.. گشوده بودیم ، کمی غیر قابل باور می نمود . البته در این عمر کوتاه یک سفارش این چنینی برای کسب اطلاعات در باره خرید کیسه خواب در تعداد 200 عدد برای تربیت بدنی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد شده بود که تنها در حد حرف بود و هیچگاه عملی نگردید. این نکته نیز باور سفارش 700 کوله پشتی را سخت می کرد. بهرحال ما بر اساس انجام وظیفه با توجه به دانشی که در این زمینه داشتیم ، برخی از ویژگیهای کوله پشتی ها را شرح داده و چون درگیر مستقل کردن فروشگاه از شریک سرمایه گذار اصفهانی بودیم ، موفق به جلب رضایت خریدار نشده و البته پس از آن نیز پی برده که تشریفات قانونی همچون اجرای مناقصه و غیره هم اجرا نگریده است. با این همه از همان ابتدا یک احساس نگران کننده در این زمینه داشتم . خوب که فکر کردم دیدم این احساس یکسری نکته های منطقی و خردمندانه در پشت دارد و به عنوان یک شهروند می توانم این دیدگاه را بیان کنم شاید در آینده انجام چنین کارهایخردمندانه تر و برای جامعه مفید باشد .
بر اساس گفته ها این کالاها (700 کوله پشتی و..) برای پایگاه های امداد و نجات روستایی خریداری می گردد. پرسش اینجاست که آیا نیروی انسانی ماهر وورزیده یا به عبارت بهتر امداد نوردان ماهر وجود دارد و یا آموزش دیده اند که از این افزار و ساز و برگ استفاده کنند؟! استان چهارمحال و بختیاری یکاستان کوهستانی است نزدیک به 80 درصد از کل مساحت استان را کوهها در بر گرفته اند. بسیاری از روستاها در مناطق کوهستانی قرار گرفته اند. به طور معمول حادثه های طبیعی زیست خطر در این روستاها رخ می دهد . بنابراین امدادگران پایگاه های امداد و نجات کوهستانی می بایست علاوه بر آموزش امداد گری از دانش هایی چون موقعیت یابی ، مسیر یابی ، شرایط آب و هوایی و ریخت شناسی زمین منطقه آگاهی داشته و بتوانند از تکنیک های کوه نوردی ، سنگ نوردی و غیره استفاده کنند. بنابراین آیا پیش از خرید اینگونه تجهیزات (افزار و ساز و برگ ) چنین امدادنوردانی وجود دارند که ازآنها استفاده کنند؟ آیا در سالی که به عنوان صرفه جویی شناخته شده این یک نوع اصراف نیست؟ بدبختانه رویه ای بدی در بسیاری از جا ها وجود دارد که خرید هایی در حجم بسیار زیاد انجام می گیرد و در انبارها پوسیده می شوند و یا به صورت نادرست و نه بر اساس نیاز به کار گرفته می شوند. آیا بهتر نبود بخشی از این پولصرف سازمان های غیر دولتی که بسیار نزدیکتر به مردم هستند می شد و با توجه به اعتماد مردم به آنها جوانان ماهری را در این زمینه آموزش داده و بخشی اندکی از این پول نیز برای خرید اینگونه افزار و ساز و برگ می شد و به بهترین ها که در هنگام نیاز روی آنها می شد حساب کرد به صورت جایزه ارایه می گردید؟!

منبع: زیست کوه